Ресторанот MINIMAL стана првиот ресторан во светот специјализиран за сладолед кој освои една Мишелин ѕвезда, со што испиша нова страница во гастрономската историја.
Сладоледот како сериозна гастрономија
Зад концептот стои Арвин Ван (Arwin Wan), поранешен слаткар во ресторан со Мишлен ѕвезда, кој одлучил целосно да се посвети на истражувањето на мразот и сладоледот.
Резултатот не е класична слаткарница, туку ресторан со дегустациско мени од седум следни, во кој секоја чинија истражува различни температури, текстури и вкусови.
Сорбе, џелато (gelato), азотен сладолед и ледени креации со различни форми се комбинираат со сезонски намирници од Тајван, како што се цвет од јузу, црвена слива, османтус, лонган и локални зачински билки.
Зошто ги импресионираше инспекторите на Мишелин?
Инспекторите истакнуваат дека MINIMAL ги привлекол уште од самото отворање поради концептот каков што речиси и да не постои во Азија или во светот.
Однадвор, ресторанот повеќе потсетува на мала чајџилница отколку на место каде што се служи сладолед. Внатрешноста е едноставна, со високи тавани и ѕидови од стара цигла, додека целиот простор е осмислен така што вниманието да остане насочено кон она што доаѓа на масата.
Посебно ги импресионираше фактот што секој следен оброк не е само десерт, туку внимателно осмислена приказна во која температурата станува исто толку важна состојка како и овошјето или зачините.
Сладолед кој буди спомени
Еден од следните оброци, послужен на температура од –40°C, по изглед потсетува на лижалка.
Меѓутоа, текстурата не е цврста како кај класичниот сладолед. Инспекторите ја опишаа како лесна и воздушеста, налик на набиен шеќерен памук кој полека се топи во устата. Дури тогаш постепено доаѓаат до израз вкусовите на јузу, круша и билката морохеија.
Токму таа игра на текстури и бавно откривање на аромите остави еден од најсилните впечатоци.
Азотот не е главната атракција
Уште едно јадење се подготвува на температура од дури –196°C, со помош на течен азот.
Сепак, како што наведуваат инспекторите, не ги фасцинирала самата техника, туку начинот на кој таа е искористена. Различните форми на мраз создавале целосно различни чувства при секој залог – од крцкавост налик на бисквит, до кремасти ноти кои се развивале дури по неколку моменти.
Вкусовите на слива, орев и билки не доаѓале одеднаш, туку постепено се откривале како што мразот се топел.
Десерт кој изгледа едноставно, а крие слоеви од вкусови
Еден од завршните следни комбинира џелато со цветови од османтус, рум и лонган.
Покрај него се служи свежо печен бриош (brioche) и крцкави елементи од леб, со што се добива контраст на топло и ладно, меко и крцкаво.
Инспекторите го опишуваат како можеби најкомплексното јадење на менито, токму поради бројните текстури кои се сменуваат во секој залог.
Што пресуди за Мишелин ѕвездата?
MINIMAL претходно ја носеше ознаката Bib Gourmand, која им се доделува на ресторани со одличен однос помеѓу цената и квалитетот.
Меѓутоа, според зборовите на инспекторите на Мишелин, ресторанот продолжил да ги усовршува техниката, прецизноста и структурата на дегустациското мени.
Како што наведуваат, секој следен оброк спојува три различни елементи кои не се наметливи, туку постепено се откриваат преку температурата, текстурата и вкусот.
Токму поради таа зрелост и оригиналност одлучиле да го наградат ресторанот со една Мишелин ѕвезда.
Повеќе од десерт
Успехот на MINIMAL покажува колку се промени современата гастрономија. Денес, врвното кулинарско искуство повеќе не мора да подразбира луксузни намирници или раскошни чинии. Доволни се јасна идеја, врвна техника и способност од наизглед едноставна намирница да се создаде искуство кое гостите долго ќе го паметат.
Во случајот на овој тајвански ресторан, токму сладоледот стана доволно сериозен за да влезе во елитното друштво на ресторани со Мишелин ѕвезда.
Извор: bizlife.rs
